przemyślenia

Psi nastolatek – najlepszego Beciku!

Stało się – Pan Piesek kończy 11 lat i wchodzi w wiek nastoletni.

Sam fakt, że tu jesteśmy to ogromny przywilej. Myślę, że nic nie robi lepiej człowiekowi na głowę w kwestii jego relacji z psem, niż lecące lata w kalendarzu. To taki straszny banał, że relacja potrzebuje czasu, że mądrość przychodzi z wiekiem. I chciałabym, żeby dało się to osiągnąć wcześniej – tę perspektywę, że wszystko jest skończone, że spacer to nie przymus, a przywilej i to niesamowite, że dane jest nam przeżywać tyle wspólnych przygód. Chciałabym móc powiedzieć, że byłam mądrzejsza. Że od pierwszych chwil doceniałam tą unikatową możliwość dzielenia swojego życia z psiakiem. Że czerpałam z każdego treningu masę przyjemności, bo przecież chodzi o to, żeby robić coś fajnego razem.

Ale nie mogę.

Magia słowa „Dziękuję”

Dziękuję.

Wyraz, który towarzyszy nam od najmłodszych lat. Na początku słyszymy podpowiedzi od rodziców w typie: „A co się mówi?”, „A magiczne słowo?”. Wtedy też szybko wpadamy na to, że wypada podziękować. Z biegiem lat zaczynamy rozumieć czym jest wdzięczność, czym jest trud związany ze sprawieniem komuś przyjemności. I zwykle właśnie w tym samym czasie, magiczne słowa znikają z naszego repertuaru.

Przewiń na górę