urodziny

Psi nastolatek – najlepszego Beciku!

Stało się – Pan Piesek kończy 11 lat i wchodzi w wiek nastoletni.

Sam fakt, że tu jesteśmy to ogromny przywilej. Myślę, że nic nie robi lepiej człowiekowi na głowę w kwestii jego relacji z psem, niż lecące lata w kalendarzu. To taki straszny banał, że relacja potrzebuje czasu, że mądrość przychodzi z wiekiem. I chciałabym, żeby dało się to osiągnąć wcześniej – tę perspektywę, że wszystko jest skończone, że spacer to nie przymus, a przywilej i to niesamowite, że dane jest nam przeżywać tyle wspólnych przygód. Chciałabym móc powiedzieć, że byłam mądrzejsza. Że od pierwszych chwil doceniałam tą unikatową możliwość dzielenia swojego życia z psiakiem. Że czerpałam z każdego treningu masę przyjemności, bo przecież chodzi o to, żeby robić coś fajnego razem.

Ale nie mogę.

Urodzinowe o wszystkim i niczym

Każdy, kto trochę więcej w swoim życiu pisał i niedajboże zrobił sobie przerwę lub zaczął na tym zarabiać (jak się okazuje, obie rzeczy potrafią wybić z rytmu), kiedyś dochodzi do ściany. Siada i nie wie o czym pisać, nie może się zebrać. A ja postanowiłam, że skoro kończę dziś (w dniu pisania) 19 lat, to warto wrócić do tego, co tak zachwycało i pochłaniało swego czasu czternastoletnią Zosię.
Jest na tyle kiepsko, że wpisałam w googla „what to write about”. I gapiłam się na te listy tricków, hacków i tipów. Dlatego piszę, cokolwiek, o czymkolwiek. Bo przynajmniej stukam tymi palcami w klawiaturę. Pierwszy raz od maja.

Przewiń na górę